Blog > Komentarze do wpisu
Na antypodach

Wyd.Replika, tyt.org. Whale rider, tł. J.Roszkowski, str.134, 2006

Jeździec na wielorybie- W.Ihimaera

Z ogromną przyjemnością przeczytałam tę powieść, gdzie baśń przeplata się z rzeczywistością.

Niewielka objętościowo powieść niesie ze sobą wiele piękna , mądrości, pytań i emocji.

To historia niezwykłej maoryskiej dziewczynki Kahu .U Maorysów pierworodny syn danej generacji obejmował przywództwo. Tak było od wieków. Jednak w najmłodszym pokoleniu to dziewczynka urodziła się jako pierwsza. Pradziadek małej był ogromnie rozczarowany. Nikomu nie mieściło się w głowie, by następczynią wodza była kobieta. Dziadek nie zauważał małej Kahu , ignorował , bardzo rzadko bezpośrednio się do niej zwracał. Miał za złe rodzicom dziecka, że dali jej imię potężnego przodka, założyciela plemienia Maorysów z Whangary. W jego przekonaniu było to nadużyciem.

Dziewczynka pozornie nie zwraca uwagi na postępowanie Koro Apirany. Darzy go ogromną miłością , pragnie jego akceptacji .Walczy o to i o jego uczucie. Wydaje się ,że to walka daremna. Z biegiem czasu Kahu rozumie coraz więcej i za wszelką cenę pragnie udowodnić dziadkowi, ile jest warta. Gotowa jest na wszystko. Stary Koro Apirana zaczyna rozglądać się w plemieniu za chłopcem , który miałby potrzebne zdolności. Czuje wielką odpowiedzialność za los swych ludzi. Poważnie traktuje swe obowiązki wodza. Prowadzi zajęcia o historii i kulturze Maorysów. Oczywiście tylko dla chłopców. Kahu potajemnie wszystkiego słucha i przyswaja sobie. Już wie, że ukochany paka nie odwzajemnia jej przywiązania. Wielokrotnie siada nad brzegiem morza i słucha wielorybów. Nikt o tym nie wie, ale Kahu odziedziczyła umiejętność komunikacji z nimi po swym przodku, a stary wieloryb jest szczęśliwy słysząc głos Paikei ( bo nie wie, że ten dawno odszedł do przodków). Staje się łącznikiem miedzy dwoma światami. Czy Koro zobaczy w niej następczynię Paikei?

W. Ihimaera doskonale wplata piękne maoryskie legendy w opowieść o Kahu. Dzięki temu wiadomo, jaka silna więź łączyła świat przyrody i ludzi, Maorysi i wieloryby żyli w całkowitej harmonii. Potem ta nić została zerwana. Na pewno łatwo odczytać szerszy kontekst – stosunek człowieka współczesnego do natury, przejawy braku jej poszanowania , wręcz lekceważenia .A skutki? Dla logicznie myślącego człowieka oczywiste.

Pisarz przedstawia też współczesny świat Maorysów. Szarą rzeczywistość codziennej egzystencji. To ciężka praca , dostosowywanie się do realiów życia , do wymogów białych , będących właścicielami wielu przedsiębiorstw. A obok tego kultywowanie tradycji i obyczaju. Walka o pamięć historii plemienia , wierności swemu pochodzeniu. To niełatwe. Prócz tego Ihimaera dotyka problemu rasowego , fakt ,że delikatnie. Jak na niewielką powieść całkiem sporo poruszonych kwestii.

Mądra powieść, z elementami humorystycznymi ( postać żony Koro , Nanny Flowers) i magicznymi. Niezwykle klimatyczna.

Naprawdę warto ją przeczytać.


"Kiedyś miał złotego pana, który przywoływał go , grając na flecie. Później ,żeby móc z daleka przekazywać wielorybowi swoje polecenia, używał również muszli .W miarę jak poszerzały się możliwości komunikacyjne miedzy nimi, rosło też wzajemne zrozumienie i miłość. Chociaż młody wieloryb miał wtedy ledwie kilkanaście metrów długości, jego złoty pan zaczął pływać z nim w morzu. Pewnego dnia jego pan nagle go dosiadł i tak oto stał się jeźdźcem na wielorybie.(...)Tak wspominając , stary wieloryb zaczął śpiewać , snując smętną pieśń jak żałobną szarfę."

poniedziałek, 05 października 2009, szamanka30

Polecane wpisy

  • Morze Niegościnne

    Wyd. Muza SA, str.304, Warszawa 2013 Z zainteresowaniemprze czytałam 2 lata temu pierwszą powieść J. Szamałka „ Kiedy Atena odwraca wzrok ”. Co pra

  • Pustelnik z lasu Eyton

    Wyd. Zysk i S-ka, seria Kroniki brata Cadfaela, tyt.org.The Hermit of Eyton Forest , tł.M.Michowski, str.274, Poznań 2004 Pierwszą powieść , której bohaterem j

  • Dzicy wojownicy

    Wyd.WAB,Rycerze Sycylii #2, Le guerriers fauves , tł. J.Sozańska, str. 318, Warszawa 2010 Z ogromną przyjemnością i ciekawością przeczytałam kolejny tom przygód

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
mandzuria23
2009/10/07 22:57:36
Mam ją na swojej liście i poszukam jej w najbliższym czasie, bo Twoja recenzja bardzo mi się podoba :)
-
szamanka30
2009/10/11 18:40:38
Dziekuję Mandżurio :)Mam nadzieje,że książka spodoba Ci się tak samo jak mnie, urzeknie klimatem.