Blog > Komentarze do wpisu
Wyścig z czasem

 

Wyd. Czarne, seria Ze strachem ,  tyt.org.Sondagsmannen, tł.M.Rey-Radlińska, str.348, Warszawa2009

 

Mężczyzna , który przychodził w niedzielę-T.Kanger

 

Kryminał kolejnego Szweda przeczytałam z dużym zainteresowaniem . Elina Wiik jest komisarzem szwedzkiej policji, jedyna kobietą wydziale w Vesteras . Ambitna , inteligentna , chociaż ostanie miesiące były dla niej trudne. Stosunki w pracy układają się policjantce rożnie. Wielu kolegów ma do niej żal ,że bierze tylko ciekawe, trudne sprawy , a bardziej prozaiczne zostawia im; poza tym jej intelektualna nieobecność kilku miesięcy jest też skrzętnie odnotowana i skomentowana. Są zdania się Elina trochę się wywyższa , uważa za lepszą. Z poprzednim szefem Karlundem była w bardzo dobrych stosunkach. Wierzył w nią , miała większą swobodę. Przeszedł jednak na emeryturę , a z aktualnym zwierzchnikiem Egonem Jonssonem nie jest tak łatwo. Tkwią miedzy nimi niemiłe zadry z przeszłości , a nie ułatwia sprawy traktowanie tego w kategoriach bardzo ambicjonalnych przez obie strony.
Karlund wspomina Elinie o dawnej sprawie , której nie rozwiązał , A za klika tygodni ulegnie przedawnieniu. 25 lat temu zamordowano młodą kobietę Ylvę Malmberg . Ciało znaleziono kilka miesięcy później na górskim szlaku do Norwegii. Nie było świadków , podejrzanych ani motywu. Pani komisarz rzuca się na tę sprawę po części dla dawnego szefa, a po części , by udowodnić, że ona znajdzie mordercę. Nie waha się nawet okrężną drogą zyskać poparcia Sztokholmu. Wierzy, że znajdzie sprawcę . Nie tylko dzięki umiejętnościom i doświadczeniu , ale przede wszystkim z racji bycia kobietą. Jest przekonana ,że potrafi zrozumieć młoda kobietę, inaczej spojrzeć na zgromadzony materiał dowodowy. Zaczyna poznawać Ylvę , jej życie, wybory. Czytelnik dzięki temu cofa się w czasie i towarzyszy młodej dziewczynie w czasach pobytu w komunie , wyjazdu do Azji z dłuższym pobytem w Indiach , ogląda Szwecję lat 70-tych. Elina rozmawia z wieloma osobami , niegdyś znającymi Ylvę, ale nie może na razie natrafić na żaden ślad. To ją tylko motywuje do dalszego zgłębiania sprawy.

Świetnym zabiegiem Kangera jest wprowadzenie drugiego wątku. Kari Solbakken , przebywająca w Wietnamie , po nieprzyjemnym zdarzeniu , ucieka z powrotem do Szwecji. Coś tam ma na sumieniu , o czym są przekonane psy na lotnisku. Kari wie, że może mieć kłopoty. Zawiera znajomość z nieco dziwnym sąsiadem Robertem , który również wolałby zejść policji z oczu. Kari nie zna swej przeszłości , niezbyt ją to interesowało, no i nie ma kogo zapytać. . Robert przekonuje ją , by wybrali się do Norwegii , na Lofoty i odnaleźli ślady Kari i jej rodziny. Ich poszukiwania przyjmowane są niechętnie , z dystansem. Nawet osoby z rodziny ledwo ich tolerują. To zaostrza ciekawość. Czy jednak jest bezpieczne?
W Vesteras Elina przeprowadza rozmowy z mężczyznami z życia Ylvy .Kobieta ukazuje różne twarze , ale raczej była bierna, wdzięczna za zainteresowanie. To nie ona dokonywała wyboru . Łatwo było zdobyć jej zaufanie. Dzienniki dziewczyny są tylko częściową pomocą, ponieważ używała inicjałów, więc nie do wszystkich jej partnerów policja dotarła lub mieli żelazne alibi. Tajemniczy „N” jest nadal nieznany , ale policjantka zamierza go zidentyfikować i zdążyć przed datą przedawnienia. Przeczuwa, że jest mordercą .Należy go odnaleźć i zdobyć dowody. Trzeba przyznać Elinie ,że nie rezygnuje , jest uparta , dociekliwa i ma wiele empatii dla ofiary. Można tylko zadać pytanie , kto wygra – Elina czy morderca.
Kanger wolno zmierza do złączenia obu wątków. Spokojne początkowo tempo nabiera przyspieszenia , napięcie narasta. I ten istotny element , dzięki któremu czuje się coraz większą presję- CZAS. Dobry kryminał z zaskakującym zakończeniem.
Dzięki Kangerowi czytelnik ogląda Szwecję różnych czasów , różniącą się od siebie , ale zabiera też do małomównych , skrytych Norwegów na dalekie wyspy. Dzięki tej wyprawie serwuje czytelnikowi opis krajobrazów , scenki rodzajowe , co dopełnia obrazu Skandynawii. Kangerowi doskonale udało się połączenie kryminału i tła obyczajowego. Tylko przeczytać.


sobota, 20 marca 2010, szamanka30

Polecane wpisy

  • Morze Niegościnne

    Wyd. Muza SA, str.304, Warszawa 2013 Z zainteresowaniemprze czytałam 2 lata temu pierwszą powieść J. Szamałka „ Kiedy Atena odwraca wzrok ”. Co pra

  • Pustelnik z lasu Eyton

    Wyd. Zysk i S-ka, seria Kroniki brata Cadfaela, tyt.org.The Hermit of Eyton Forest , tł.M.Michowski, str.274, Poznań 2004 Pierwszą powieść , której bohaterem j

  • Dzicy wojownicy

    Wyd.WAB,Rycerze Sycylii #2, Le guerriers fauves , tł. J.Sozańska, str. 318, Warszawa 2010 Z ogromną przyjemnością i ciekawością przeczytałam kolejny tom przygód

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
m.tucha
2010/03/25 14:48:37
Mam ogromną ochotę serię tych książek, z każdą pozytywną recenzją - jeszcze większą!
Pozdrawiam:)
-
szamanka30
2010/03/27 21:01:27
Nie ukrywam ,że też mam ochotę na te książki, tylko nie jestem pewna , czy cała seria jest tak samo dobra. To zawsze troche ryzyko. Mam w kolejce do czytania "Nocną zamieć", ale nie jestem pewna , po przeczytaniu kilku recenzji, czy będzie mi odpowiadać. Natomiast książke Kangera polecam. Pozdrawiam.